تیتر یک - ارتباطات و رسانه ها
ضرورت آشنایی والدین با سواد رسانه ای جنگ برای گفتوگو با کودکان درباره بحران / کودک نباید قربانی خاموش اخبار بحران باشد!
سواد رسانه ای جنگ / در روزهایی که اخبار جنگ، بحرانهای انسانی و تصاویر خشونتآمیز بهسرعت در شبکههای اجتماعی و رسانههای رسمی منتشر میشود، ذهن کودکانی که هنوز درک روشنی از مفاهیم پیچیده جنگ و سیاست ندارند، بهطور مستقیم در معرض آسیبهای روانی قرار میگیرد. در چنین فضایی، نقش والدین در مدیریت رسانهای محیط خانه و گفتوگوی هدفمند با فرزندان بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد. برای بررسی این موضوع، با میلاد زارعی، کارشناس ارشد ارتباطات اجتماعی و فعال حوزه آموزش سواد رسانه ای جنگ برای خانوادهها گفتوگو کردهایم.
از حمله نظامی تا جنگ رسانه ای ؛ خلا وجود پلتفرمهای بلاکچین رسانه ای برای مقابله با فیک نیوزها
در دوران بحرانهای نظامی، جبههی واقعی تنها در میدان نبرد شکل نمیگیرد؛ بخشی از جنگ، خاموش اما سهمگین، در میدان رسانهها و شبکههای اجتماعی در جریان است. همزمان با وقوع حملات نظامی، جامعه با موجی از اخبار ضدونقیض، شایعهسازی، و فیکنیوز مواجه میشود؛ اخباری که میتوانند نهتنها امنیت روانی مردم، بلکه انسجام ملی را نیز هدف قرار دهند. در چنین شرایطی، بیش از همیشه نیازمند بازنگری در سواد رسانهای عمومی، بازتعریف جایگاه رسانههای مرجع، و طراحی زیرساختهای نوین اعتمادسازی مانند پلتفرمهای بلاکچین رسانه ای هستیم. یادداشت حاضر، تحلیلی است بر وضعیت آشفتهی امروز و نگاهی است به ضرورتهای فردا.
بررسی انقلاب نسل زد نپال و بازخوانی نمونه قیامهای نسل جدید در جهان
انقلاب نسل زد نپال، نقطه عطفی در تاریخ اعتراضات مدنی دیجیتال و خیابانی این کشور بود؛ نسلی که با اینترنت، شبکههای اجتماعی و فناوریهای دیجیتال رشد یافته، توانست با ترکیب فعالیت آنلاین و حضور فیزیکی، ساختار سیاسی سنتی را به چالش بکشد و نقش رسانه و ارتباطات را در بسیج، اطلاعرسانی و اعمال فشار واقعی بر دولت به وضوح نشان دهد. این انقلاب، نمونهای برجسته از قدرت نسل Z در شکلدهی دموکراسی مستقیم و تغییر قواعد بازی سیاسی در عصر دیجیتال است.
“رسانه خودگردان نامتمرکز“ (DAM)، سازمانی بدون مدیر متمرکز انسانی است!
در ساختار رسانه خودگردان نامتمرکز DAM، رسانه دیگر سازمانی با سردبیران سلسلهمراتبی و مدیران پشتپرده نیست؛ بلکه شبکهای مشارکتمحور و توزیعشده است که در آن، تصمیمگیریها بر مبنای رأی و تعامل کاربران انجام میگیرد. در این مدل، مدیریت محتوا، سیاستگذاری، تخصیص منابع مالی، و حتی تأیید یا رد صحت اخبار، بهجای آنکه در اتاقهای بسته و بهدور از نظارت عمومی تصمیمگیری شود.
